condiment (język angielski)
condiment (1.1)
rzeczownik
- (1.1) kulin. spoż. przyprawa
- odmiana:
- (1.1) lp condiment; lm condiments
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. condimentum
- uwagi:
- Dotyczy przypraw dodawanych do gotowego dania.[1]
- źródła:
- ↑ Tessa Hayley Hellberg: What Is A Condiment, Really?. www.tastingtable.com, 2022-12-12. [dostęp 2023-09-01].
condiment (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kulin. przyprawa
- odmiana:
- (1.1) lp un condiment, lm des condiments
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. condimentaire
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. condimentum
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.