ciut (język polski)

wymowa:
IPA: [ʨ̑ut], AS: [ćut], zjawiska fonetyczne: zmięk.,
znaczenia:

liczebnik nieokreślony

(1.1) pot. w niewielkim stopniu, niewiele
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Nasypałam ciut za dużo soli do zupy.
składnia:
(1.1) często zwielokrotniany: „ciut ciut”, „ciut ciut ciut”
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odrobinę, trochę, troszkę, troszeczkę, tyciu-tyciu
antonimy:
(1.1) dużo, wiele
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciutka ż
licz. ciutkę
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. чуть[1]
uwagi:
(1.1) często używa się wyrazu podwojonego „ciut-ciut” lub „ciut, ciut”
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: trochę
źródła:
  1. Irena Bajerowa Język ogólnopolski XX wieku, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2, Współczesny język polski, red. Jerzy Bartmiński, Wrocław 1993, s. 48
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.