ciota (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈʨ̑ɔta], AS: [ćota], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wulg. homoseksualista, zwłaszcza zachowujący się w sposób nadmiernie ekspresywny i sfeminizowany; także każdy zniewieściały mężczyzna

(1.2) pot. wulg. miesiączka

(1.3) daw. kobieta zajmująca się wróżbiarstwem i leczeniem ludności; zob. też ciota w Wikipedii

(1.4) st.pol. siostra matki, ciotka

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jeżeli nie zauważyłeś tej laski, to jesteś ciota.

(1.2) Nie będzie seksu, bo mam ciotę.

(1.3) Ta ciota, Sagitta, siedzi cały czas samotnie w lesie, ale w razie choroby każdy ze wsi idzie do niej po radę.

składnia:

kolokacje:

(1.4) ciota wujeczna, ciota cioteczna

synonimy:

(1.3) złota baba, wróżka, czarownica

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ciocia ż, pociotek m, pociotka ż, pociot mos, ciotka ż, naciot mos

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.3) derywat wsteczny od ciotka^[1]

(1.3) notowane od XIX wieku^[1]

(1.4) od prasł. *teta → ciotka, od dwu sylab wymawianych przez dzieci^[1]

(1.4) por. czes. teta i słc. teta

(1.4) wyparte przez własne zdrobnienie – ciotka^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: