ciemiernik (język polski)
ciemiernik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik], AS: [ćẽmʹi ̯erʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Helleborus[1], rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych; zob. też ciemiernik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ciemiernik ciemierniki dopełniacz ciemiernika ciemierników celownik ciemiernikowi ciemiernikom biernik ciemiernik ciemierniki narzędnik ciemiernikiem ciemiernikami miejscownik ciemierniku ciemiernikach wołacz ciemierniku ciemierniki - przykłady:
- (1.1) Przy sprzyjających warunkach klimatycznych ciemiernik zakwita już w grudniu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) róża Bożego Narodzenia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. *ciemierny + -ik, z prasł. *čemerьnъ → trujący
- por. ukr. че́мерни́к
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hellebore
- czeski: (1.1) čemeřice ż
- francuski: (1.1) hellébore m
- niemiecki: (1.1) Nieswurz ż; Schneerose ż (H. niger), Christrose ż (H. niger)
- rumuński: (1.1) ouăle popii
- źródła:
- ↑
Hasło „Helleborus” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.