ciamajda (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑ãˈmajda], AS: [ćãmai ̯da], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
- (1.1) pot. człowiek niezdarny, ślamazarny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ciamajda ciamajdy dopełniacz ciamajdy ciamajd / ciamajdów[1] celownik ciamajdzie ciamajdom biernik ciamajdę ciamajdy / ciamajdów[1] narzędnik ciamajdą ciamajdami miejscownik ciamajdzie ciamajdach wołacz ciamajdo ciamajdy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) fajtłapa, niezdara, fujara, ciapa, oferma, safanduła, niedołęga, gamoń, ułomek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ninny
- białoruski: (1.1) размазня m
- duński: (1.1) slapsvans w
- esperanto: (1.1) sentaŭgulo
- francuski: (1.1) nouille ż, ganache ż
- hiszpański: (1.1) torpe m, torpón m, ganso m, inútil m
- kaszubski: (1.1) ùlapapa ż
- niemiecki: (1.1) Tollpatsch m, Transuse ż
- rosyjski: (1.1) растяпа m/ż, разиня m/ż, лопух m, шляпа ż
- szwedzki: (1.1) mähä
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.