chwytny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈxfɨtnɨ], AS: [χfytny], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) posiadający zdolność łapania przedmiotów; dostosowany do chwytania
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik chwytny chwytna chwytne chwytni chwytne dopełniacz chwytnego chwytnej chwytnego chwytnych celownik chwytnemu chwytnej chwytnemu chwytnym biernik chwytnego chwytny chwytną chwytne chwytnych chwytne narzędnik chwytnym chwytną chwytnym chwytnymi miejscownik chwytnym chwytnej chwytnym chwytnych wołacz chwytny chwytna chwytne chwytni chwytne - przykłady:
- (1.1) U słoni narządem chwytnym jest trąba.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kończyna chwytna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. chwycić, ndk. chwytać
- rzecz. schwytanie n, chwytnia ż, chwytanie n, chwyt, uchwyt
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) хватательный
- włoski: (1.1) prensile
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.