cholewkarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [xɔˈlɛfkaʃ], AS: [χolefkaš], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) czeladnik zajmujący się wykonywaniem górnej części obuwia – cholewki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cholewkarz cholewkarze dopełniacz cholewkarza cholewkarzy / rzad. cholewkarzów[1] celownik cholewkarzowi cholewkarzom biernik cholewkarza cholewkarzy / rzad. cholewkarzów narzędnik cholewkarzem cholewkarzami miejscownik cholewkarzu cholewkarzach wołacz cholewkarzu cholewkarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cholewa ż, cholewka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „cholewkarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.