charpente (język francuski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) konstrukcja, szkielet[1]
- (1.2) przen. szkielet, plan, układ, struktura[1]
- (1.3) anat. szkielet, kościec[1]
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od charpenter
- (2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od charpenter
- (2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od charpenter
- (2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od charpenter
- (2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od charpenter
- odmiana:
- (1) lp charpente; lm charpentes
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) la charpente d'un poème → układ wiersza
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. charpenterie ż, charpentier
- czas. charpenter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. carpentum
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.