chałka (język polski)
chałka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈxawka], AS: [χau̯ka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kulin. słodki, pleciony pszenny chleb wywodzący się z tradycji Żydów aszkenazyjskich wypiekających takie bochenki m.in. na święto Rosz ha-Szana; zob. też chałka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik chałka chałki dopełniacz chałki chałek celownik chałce chałkom biernik chałkę chałki narzędnik chałką chałkami miejscownik chałce chałkach wołacz chałko chałki - przykłady:
- (1.1) Na progu piekarni stał piekarz z cudowną, rumianą chałką w ręce, którą wyciągnął w moją stronę[1].
- (1.1) Na żydowskim targowisku w Jerozolimie widzieliśmy chałki i precle.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) chleb, bułka, pieczywo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. chała ż
- zdrobn. chałeczka ż
- przym. chałkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. chała + -ka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) challah
- białoruski: (1.1) хала ż
- czeski: (1.1) chala ż, vánočka ż
- duński: (1.1) flettet sød hvedebrød n
- hebrajski: (1.1) חלה ż (chala)
- jidysz: (1.1) חלה ż (chale), por. t. פֿויגל m (fojgl)
- niemiecki: (1.1) Hefezopf m
- nowogrecki: (1.1) τσουρέκι n
- rosyjski: (1.1) хала ż, плетёнка ż
- słowacki: (1.1) chala ż, vianočka ż
- ukraiński: (1.1) хала ż
- wilamowski: (1.1) hałela n
- włoski: (1.1) pagnotta dolce ż, terccia di pan brioche ż
- źródła:
- ↑ Przymknięte oko opaczności, Jeremi Przybora, 1995 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.