cewnik (język polski)

cewnik (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈʦ̑ɛvʲɲik], AS: [cevʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków; zob. też cewnik w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cewnik	cewniki
dopełniacz	cewnika	cewników
celownik	cewnikowi	cewnikom
biernik	cewnik	cewniki
narzędnik	cewnikiem	cewnikami
miejscownik	cewniku	cewnikach
wołacz	cewniku	cewniki

przykłady:

(1.1) Odprowadzenie moczu z nerki drogą szynowania moczowodu, jak również trudności związane z utrzymaniem takiego cewnika przez dłuższy czas znano od dawna^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kateter

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. cewnikowanie n

przym. cewnikowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) catheter
• baskijski: (1.1) kateter
• białoruski: (1.1) катэтэр m
• czeski: (1.1) katetr m
• duński: (1.1) kateter n
• francuski: (1.1) cathéter m
• hiszpański: (1.1) catéter m
• niderlandzki: (1.1) catheder m
• niemiecki: (1.1) Katheter m
• nowogrecki: (1.1) καθετήρας m
• portugalski: (1.1) catéter m
• rosyjski: (1.1) катетер m
• szwedzki: (1.1) kateter w
• ukraiński: (1.1) катетер m
• węgierski: (1.1) katéter
• wilamowski: (1.1) cewńik m
• włoski: (1.1) catetere m

źródła: