cepa (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ɛpa], AS: [cepa]
- znaczenia:
rzeczownik, forma fleksyjna
cepa (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈθe.pa]
- IPA: [ˈse.pa], homofon: sepa (forma fleksyjna, zob. saber) (dialekty z utożsamieniem s-z)
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) krzew winorośli, szczep winny
- (1.2) pień, pniak
- (1.3) przen. ród, rodzina, dom
- odmiana:
- (1) lm cepas
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) parra
- (1.3) linaje, raza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) estar como una cepa → być pijanym jak bela
- (1.3) de buena cepa → z dobrej rodziny, z dobrego domu
- etymologia:
- zob. cepo
- uwagi:
- źródła:
cepa (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
cepa (język łaciński)

cepae (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. cebula[1]
- odmiana:
- (1.1) cep|a, ~ae (deklinacja I)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „cepa” w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 978-83-7195-844-1, s. 110.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.