cebulica (język polski)
cebulica (1.1) dwulistna
- wymowa:
- IPA: [ˌʦ̑ɛbuˈlʲiʦ̑a], AS: [cebulʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. Scilla[1], gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch; zob. też cebulica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cebulica cebulice dopełniacz cebulicy cebulic celownik cebulicy cebulicom biernik cebulicę cebulice narzędnik cebulicą cebulicami miejscownik cebulicy cebulicach wołacz cebulico cebulice - przykłady:
- (1.1) Cebulica dwulistna objęta jest w Polsce ścisłą ochroną gatunkową.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) oszloch
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. cebulowy
- rzecz. cebularz mos/mrz, cebularka ż, cebula ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) squill, scilla
- niemiecki: (1.1) Blaustern m
- ukraiński: (1.1) проліска ż, сцила ż, пролісок m, rzad. проліс m, dial. скоролісок m
- węgierski: (1.1) csillagvirág
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.