caprice (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) kaprys, fantazja, zachcianka
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
caprice (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kaprys
- (1.2) muz. kaprys
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Il obéit au moindre de ses caprices. → On poddaje się swoim najmniejszym kaprysom.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. capriccio
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.