całun (język polski)
całun (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kośc. tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; zob. też całun w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik całun całuny dopełniacz całunu całunów celownik całunowi całunom biernik całun całuny narzędnik całunem całunami miejscownik całunie całunach wołacz całunie całuny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) st.pol. syndon, czecheł
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zasłona
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- całun turyński
- etymologia:
- (1.1) st.pol. czałun < st.czes. čalún < śwn. (t)schalūn(e) < st.franc. chalon[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shroud, pall
- arabski: (1.1) كفن m
- baskijski: (1.1) izerkari, izara; przest. krobitxet
- białoruski: (1.1) саван m
- bułgarski: (1.1) плащаница ż, саван m, покров m
- esperanto: (1.1) mortotuko
- francuski: (1.1) linceul m
- hiszpański: (1.1) sudario m, mortaja ż
- jidysz: (1.1) תּכריכים lm, סאָוויע
- litewski: (1.1) calūnas m
- niemiecki: (1.1) Leichentuch n, Grabtuch n
- rosyjski: (1.1) саван m
- włoski: (1.1) sindone m, sudario m
- źródła:
- ↑ Hasło „całun” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.