cęgi (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ɛ̃ŋʲɟi], AS: [cẽŋʹǵi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) zob. obcęgi
- (1.2) zool. środkowa para siekaczy u niektórych ssaków
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba mnoga mianownik cęgi dopełniacz cęgów celownik cęgom biernik cęgi narzędnik cęgami miejscownik cęgach wołacz cęgi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obcęgi, kleszcze
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obcęgi nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Zange[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: obcęgi
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 45.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.