câine (język rumuński)
câine (1.1)
- wymowa:
- IPA: /ˈkɨj.ne/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. pies[1] (rodzaj zwierzęcia)
- (1.2) zool. pies (samiec psa)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek forma liczba
pojedynczaliczba
mnogaM. / B. nieokreślona un câine niște câini określona câinele câinii D. / C. nieokreślona unui câine unor câini określona câinele câinii - przykłady:
- (1.1) Dă câinelui un os! → Daj psu kość!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- dialekt mołdawski câne, przest. cîine
- antonimy:
- (1.2) cățea
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cățea ż, cățel m
- związki frazeologiczne:
- brânză bună în burduf de câine
- etymologia:
- łac. canis
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Sandra Choron, Harry Choron, Planet Dog: A Doglopedia, Houghton Mifflin Harcourt, 2005, s. 33.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.