być na indeksie (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈbɨʨ̑ ˌna‿ĩnˈdɛcɕɛ], AS: [być na‿ĩndeḱśe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.zestr. akc.wym. warsz.akc. pob.
znaczenia:

fraza czasownikowa nieprzechodnia

(1.1) pot. być zakazanym, być wykluczonym, być tępionym
odmiana:
(1.1) zob. być; „na indeksie” nieodm.
przykłady:
(1.1) Bułhakow jest na indeksie, nie wystawili mu zamówionej sztuki, ma zakaz publikowania.[1]
(1.1) Zespół jest na indeksie niemieckich władz federalnych jako "grupa szkodliwa dla młodzieży".[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) Od Indeksu ksiąg zakazanych Kościoła Katolickiego, spisu dzieł, których pod groźbą ekskomuniki nie wolno było wiernym czytać, posiadać i rozpowszechniać bez zezwolenia władz kościelnych.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Twórczość, Tom 59, Wydania 1-3, 2003, str. 124
  2. Wikipedia, hasło Sleipnir (grupa muzyczna)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.