bukszpan (język polski)
bukszpan (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbukʃpãn], AS: [bukšpãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; zob. też bukszpan w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bukszpan bukszpany dopełniacz bukszpanu bukszpanów celownik bukszpanowi bukszpanom biernik bukszpan bukszpany narzędnik bukszpanem bukszpanami miejscownik bukszpanie bukszpanach wołacz bukszpanie bukszpany - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gw. (Poznań) gryczpan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bukszpanowate nmos, bukszpanowce nmos, bukszpanowate nmos
- przym. bukszpanowy, bukszpanowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- daw. niem. dial. buchs + span (drewno bukszpanowe importowane z Włoch)[1]
- uwagi:
- należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz”[2]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) box
- baskijski: (1.1) ezpel
- białoruski: (1.1) самшыт m
- bułgarski: (1.1) чемшир m, чимшир m
- esperanto: (1.1) bukso
- francuski: (1.1) buis m
- galicyjski: (1.1) buxo m
- hiszpański: (1.1) boj m
- interlingua: (1.1) buxo
- niemiecki: (1.1) Buchsbaum m
- nowogrecki: (1.1) πύξος m
- rosyjski: (1.1) самшит m
- ukraiński: (1.1) самшит m
- włoski: (1.1) bosso m
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 40.
- ↑
Hasło „Zasady pisowni i interpunkcji” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.