bukareszteński (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci], AS: [bukareštĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii)[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W bukareszteńskim zespole do 58. minuty grał polski obrońca Paweł Golański[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bukaresztański[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bukareszteńczyk mos, bukaresztenka ż, Bukareszt mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 36.
  2. WIESŁAW ŁUCZAK, Polska Głos Wielkopolski, 06/08/2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.