bucić się (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈbuʨ̑iʨ̑‿ɕɛ], AS: [bućić‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• denazal.• zestr. akc.
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) st.pol. pysznić się[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. buta
- przym. butny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: pysznić się
- źródła:
- ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 327.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.