bubulus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wołowy, krowi[1]
- odmiana:
- (1.1) bubul|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik bubulus bubula bubulum bubulī bubulae bubula dopełniacz bubulī bubulae bubulī bubulōrum bubulārum bubulōrum celownik bubulō bubulae bubulō bubulīs biernik bubulum bubulam bubulum bubulōs bubulās bubula ablatyw bubulō bubulā bubulō bubulīs wołacz bubule bubula bubulum bubulī bubulae bubula - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bubulinus, bovilis, bovarius, bovillus, bovinus
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bos m/ż, bovicidium n, bovile n, bubalus m, bubile n, bovile n, Bubona ż, bubsequa m, bubula ż, bubulcarius m, bubulcus m
- przym. bovarius, bovillus, bovinus, bubulinus
- przysł. bovatim
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. bos
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Słownik łacińsko-polski, tomy I-V, praca zbiorowa pod red. Mariana Plezi, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1959-1979, ISBN 8301009241.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.