bużumburczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbuʒũmˈburʧ̑ɨk], AS: [bužũmburčyk], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Bużumbury[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bużumburczyk bużumburczycy[1] dopełniacz bużumburczyka bużumburczyków celownik bużumburczykowi bużumburczykom biernik bużumburczyka bużumburczyków narzędnik bużumburczykiem bużumburczykami miejscownik bużumburczyku bużumburczykach wołacz bużumburczyku bużumburczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Burundyjczyk
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bużumbura ż
- forma żeńska bużumburka ż
- przym. bużumburski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) bujumburar
- słowacki: (1.1) Bujumburčan m
- źródła:
- 1 2
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.