brzechwa (język polski)

bomba z brzechwami (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbʒɛxfa], AS: [bžeχfa], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lotn. tylna część bomby lotniczej lub samolotu, stabilizująca lot; zob. też brzechwa w Wikipedii

(1.2) książk. środkowa, drewniana część strzały; promień; zob. też brzechwa w Encyklopedii staropolskiej

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	brzechwa	brzechwy
dopełniacz	brzechwy	brzechw[1]
celownik	brzechwie	brzechwom
biernik	brzechwę	brzechwy
narzędnik	brzechwą	brzechwami
miejscownik	brzechwie	brzechwach
wołacz	brzechwo	brzechwy

przykłady:

(1.2) Obaczcie, już nie tylko żeleźce, ale i brzechwa całkiem mu się schowała pod łopatką^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) statecznik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: