brunatnić (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) zabarwiać na brunatno

czasownik zwrotny niedokonany brunatnić się (dk. brak)

(2.1) odróżniać się brunatną barwą od tła
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) brunatnieć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brunatnienie n
czas. brunatnieć ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny
przysł. brunatnie, brunatno
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. brunatny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.