brukanie (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) książk. przynoszenie ujmy komuś lub czemuś
- (1.2) przest. czynienie brudnym
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik brukanie dopełniacz brukania celownik brukaniu biernik brukanie narzędnik brukaniem miejscownik brukaniu wołacz brukanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) brukanie dobrego imienia
- (1.2) brukanie odzieży
- synonimy:
- (1.1) hańbienie, kalanie, plamienie
- (1.2) brudzenie, plamienie
- antonimy:
- (1.1) niebrukanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zbrukanie n
- czas. brukać ndk., zbrukać dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od brukać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.