bruciare (język włoski)
czasownik
- (1.1) spalić, podpalić, płonąć, piec
- (1.2) poparzyć
- (1.3) pot. wagarować
- odmiana:
- bruci|are; io brucio, tu bruci, lui/lei brucia; noi bruciamo, voi bruciate; loro bruciano
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) il sole brucia → słońce piecze/pali
- (1.3) bruciare la scuola → wagarować
- synonimy:
- (1.1) ardere, incendiare, accendere, infiammare
- (1.2) dare fuoco
- antonimy:
- (1.1) spegnere
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- bruciato
- rzecz. bruciamento m, bruciatore m, bruciapelo, bruciata, bruciatura ż
- czas. bruciore, bruciarsi
- związki frazeologiczne:
- bruciarsi i ponti alle spalle → palić za sobą mosty
- sentire odore di bruciato → czuć, że coś śmierdzi
- bruciare gli avversari → pokonać przeciwników
- bruciarsi le cervella → palnąć sobie w łeb
- bruciare sul vivo → dotknąć do żywego
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: fumare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.