brocco (język włoski)

un brocco (1.4)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. odrośl[1]
(1.2) bot. uschła gałązka[1]
(1.3) cel, dziesiątka (środek tarczy strzeleckiej)[1]
(1.4) zootechn. chabeta, szkapa[1]
(1.5) przen. fajtłapa[1]
(1.6) przest. kiełek[1]
odmiana:
lm brocchi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) bucefalo, ronzinante, ronzino, rozza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. broccare
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. broccus
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 6 Wojciech Meisels, Podręczny słownik włosko-polski, t. 1–2, Wiedza Powszechna, Warszawa 1996, ISBN 83-214-1092-8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.