bremeńczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [brɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk], AS: [brẽmẽĩ ̯ṇčyk], zjawiska fonetyczne: nazal.• rozs. artyk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Bremy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bremeńczyk bremeńczycy dopełniacz bremeńczyka bremeńczyków celownik bremeńczykowi bremeńczykom biernik bremeńczyka bremeńczyków narzędnik bremeńczykiem bremeńczykami miejscownik bremeńczyku bremeńczykach wołacz bremeńczyku bremeńczycy depr. M. i W. lm: (te) bremeńczyki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Brema ż
- forma żeńska bremenka ż
- przym. bremeński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Bremer m
- słowacki: (1.1) Brémčan m
- źródła:
- ↑ Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 48.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.