bracteatus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pozłacany[1]
- odmiana:
- (1.1) (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik bracteātus bracteāta bracteātum bracteātī bracteātae bracteāta dopełniacz bracteātī bracteātae bracteātī bracteātōrum bracteātārum bracteātōrum celownik bracteātō bracteātae bracteātō bracteātīs biernik bracteātum bracteātam bracteātum bracteātōs bracteātās bracteāta ablatyw bracteātō bracteātā bracteātō bracteātīs wołacz bracteāte bracteāta bracteātum bracteātī bracteātae bracteāta - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bractea ż, bracteāmentum n, bracteārius m, bracteātor m, bracteola ż
- przym. bracteālis
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. bractea (→ płatek złota) + -ātus
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „bracteatus” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.