bracken (język angielski)

bracken (1.1)
wymowa:
IPA: /ˈbrækən/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) bot. orlica (paproć)[1]
odmiana:
(1.1) lp bracken; lm brackens
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „bracken” w: Wielki słownik angielsko-polski, praca zbiorowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-13708-3, s. 135.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.