braciszek (język polski)

braciszek (1.3)
wymowa:
IPA: [braˈʨ̑iʃɛk], AS: [braćišek], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od: brat
(1.2) mały, niedorosły brat
(1.3) pot. poufale o bracie zakonnym
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Coś czuję, że zbliża się mój występ braciszku.[1]
(1.2) Mikołaj z niecierpliwością czekał na swojego braciszka.
(1.3) Ubodzy podziękowali braciszkowi, który ich obdarował talerzem zupy i pajdą chleba.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) braciak, bracki, bratul, brateńko, braciś, bratuszek, braciszeńko, bratunio, bratek
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) krewny
(1.3) zakonnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bracianka m/ż, brat m, braciak m, bracki m, bratowa ż, bratek m, brachol m, bractwo n, bratanek m, bratanica ż, bratanka ż, braterstwo n, brać ż, bratniak m, rozbrat m, pobratymstwo n, pobratymiec m, pobratymca m, bratczyk m, brataniec m, bratrzyk m, braciak m, bratanie n, zbratanie n
czas. bratać ndk., zbratać dk.
przym. bracki, bratni, braterski, pobratymczy
przysł. bratnio
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. brat + -iszek < prasł. *bratrъ
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: brat
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.