bracia w wierze (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbraʨ̑a ˈv‿vʲjɛʒɛ], AS: [braća v‿vʹi ̯eže], zjawiska fonetyczne: zmięk.• przyim. nie tw. syl.• i → j  ​

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) wyznawcy tej samej religii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Arabscy muzułmanie nie darzą specjalnym uczuciem swoich braci w wierze z południowo-wschodniej Azji.

(1.1) Dialog pomiędzy religiami monoteistycznymi nie ma długiej historii, a wzajemne kontakty obciążone są nieufnością i skłonnością do rozdrapywania ran z przeszłości. O ile muzułmanie określani są jako nasi „młodsi bracia w wierze”, o tyle wyznawcy judaizmu – jako „bracia starsi”. ^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) brethren in the faith

źródła: