brącai̯kă (język połabski)

brącai̯kă (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
brącai̯kə
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. drumla[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dirzĕ brącai̯kǫ̇ no råt[1]. → Trzyma drumlę w gębie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. brącĕ
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *bręčika < prasł. *bręčati → brzęczeć[2]
por. poł. brącĕ → brzęczy
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Tadeusz Lehr-Spławiński, Kazimierz Polański, Słownik etymologiczny języka Drzewian połabskich, t. 1: A — Ďüzd, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków 1962, s. 50-51.
  2. ↑ Этимологический словарь славянских языков, red. O. Trubaczow, A. Żurawlоw, t. 3, Moskwa 1974-, s. 22.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.