bränna (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

czasownik

(1.1) niszczyć ogniem: palić, spalać (np. śmieci, listy, miasto)^[1]

(1.2) w celu ogrzewania, oświetlania itp.: palić (np. świeczkę)^[1]

(1.3) przen. marnować, trwonić (np. pieniądze)^[1]

(1.4) tworzyć za pomocą ognia: prażyć (np. migdały), wypalać (np. cegłę, płytę CD, piętno)^[1]

(1.5) pędzić alkohol^[1]

(1.6) szkodzić dużym gorącem: przypalać, spalać (np. o słońcu)^[1]

(1.7) przen. piec, palić, szczypać (np. od gorąca, mrozu)^[1]

(1.8) przen. w zwrotach, wywoływać niepokój: palić (np. o kradzionych pieniądzach, o gruncie pod nogami)^[1]

(1.9) sport. w grze w zbijanego: spalić, zbić^[1]

czasownik zwrotny bränna sig

(2.1) oparzyć się, sparzyć się

odmiana:

(1.1-9) att bränna, bränner, brände, bränt, bränn! ; pres. part. brännande, perf. part. bränd

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) förbränna, elda

(1.3) slösa bort

(1.4) rosta

(1.5) destillera

(1.6) vidbränna

(1.7) svida

(1.8) svida

(1.9) slå ut

(2.1) sveda sig

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. brännande, bränning, bränneri, brännare, bränsle

czas. brännas, brinna

przym. bränd, brännbar, brännande, brännhet

związki frazeologiczne:

złoż. rzecz. brännblåsa, brännboll, brännjärn, brännmärke, brännoffer, brännolja, brännpunkt, brännskada, brännsår, brännvin, brännässla, solbränna

złoż. czas. brännmärka, vidbränna

czas. frazowy bränna av, bränna bort, bränna fast, bränna sig fast, bränna förbi, bränna igenom, bränna in, bränna sig in, bränna inne, bränna i väg, bränna ner, bränna på, bränna sönder, bränna sönder sig, bränna till, bränna upp, bränna ut, bränna ut sig, bränna vid

fraza czas. bränna sina skepp • bränna allt krut

złoż. przym. brännhet, avbränd, bortbränd, fastbränd, nerbränd, sönderbränd, uppbränd, utbränd, vidbränd

etymologia:

uwagi:

por. brinna

zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim

źródła: