bordiura (język polski)
.jpg.webp)
bordiura (1.1) ręcznika
- wymowa:
- IPA: [bɔrˈdʲjura], AS: [bordʹi ̯ura], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ozdobny pas będący obramowaniem tkaniny, płaskorzeźby, obrazu lub grafiki wypełniony ornamentem geometrycznym, roślinnym lub scenami figuralnymi; zob. też bordiura w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bordiura bordiury dopełniacz bordiury bordiur celownik bordiurze bordiurom biernik bordiurę bordiury narzędnik bordiurą bordiurami miejscownik bordiurze bordiurach wołacz bordiuro bordiury - przykłady:
- (1.1) Zosia kupiła ręcznik z przepiękną bordiurą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bordiura heraldyczna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. bordiurka ż
- przym. bordiurowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. lamówka
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Bordüre ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.