bombonierka (język polski)
bombonierka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka], AS: [bõmbõńerka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdrobn. od bomboniera
- (1.2) spoż. ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku; zob. też bombonierka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bombonierka bombonierki dopełniacz bombonierki bombonierek celownik bombonierce bombonierkom biernik bombonierkę bombonierki narzędnik bombonierką bombonierkami miejscownik bombonierce bombonierkach wołacz bombonierko bombonierki - przykłady:
- (1.1) Zosia dostała na urodziny od swojego chłopaka olbrzymią bombonierkę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) bomboniera
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bomboniera ż
- przym. bombonierkowy, bombonierowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. bonbonnière[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: bomboniera
- angielski: (1.2) box of chocolates, candy box
- esperanto: (1.2) bombonujo, pralinujo
- francuski: (1.2) boîte de bonbons ż, bonbonnière ż
- hiszpański: (1.2) bombonera ż
- niemiecki: (1.2) Bonbonniere ż, Bonboniere ż, Pralinenpackung ż, Pralinenschachtel ż
- nowogrecki: (1.2) μπομπονιέρα ż
- rosyjski: (1.2) коробка конфет ż
- włoski: (1.2) bomboniera ż
- źródła:
- ↑
Hasło „bombonierka” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.