bohema (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɔˈxɛ̃ma], AS: [boχẽma], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia; zob. też bohema w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bohema bohemy dopełniacz bohemy bohem celownik bohemie bohemom biernik bohemę bohemy narzędnik bohemą bohemami miejscownik bohemie bohemach wołacz bohemo bohemy - przykłady:
- (1.1) Podczas studiów przystąpił do miejscowej bohemy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bohema artystyczna
- synonimy:
- (1.1) cyganeria
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bohemistyka ż, bohemizowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. bohème[1]
- uwagi:
- nie mylić z: Bohemia, bohemizm
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bohemia, bohemianism
- białoruski: (1.1) багема ż
- esperanto: (1.1) bohemio
- francuski: (1.1) bohème m
- rosyjski: (1.1) боге́ма ż
- ukraiński: (1.1) богема ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.