blyant (język duński)
blyanter (1.1)
- wymowa:
- Dania: [ˈblyˌanˀt]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) ołówek
- odmiana:
- (1.1) en blyant, blyanten, blyanter, blyanterne
- przykłady:
- (1.1) Jeg startede med at skitsere en lille engel med blyant. → (Ja) zaczęłam od naszkicowania ołówkiem aniołka.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) at spidse blyant → ostrzyć ołówek • at skrive med blyant → pisać ołówkiem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- duń. blyantspen < duń. blyertspen < duń. blyerts; por. duń. bly → ołów
- uwagi:
- źródła:
blyant (język norweski (bokmål))
blyanter (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ołówek
- odmiana:
- (1.1) en blyant, blyanten, blyanter, blyantene
- przykłady:
- (1.1) Kan noen låne meg en blyant? → Czy ktoś może mi pożyczyć ołówek?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.