bliźniaczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [blʲiʑˈɲaʧ̑ka], AS: [blʹiźńačka], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) forma żeńska od: bliźniak
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. i B. lp od: bliźniaczek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bliźniaczka bliźniaczki dopełniacz bliźniaczki bliźniaczek celownik bliźniaczce bliźniaczkom biernik bliźniaczkę bliźniaczki narzędnik bliźniaczką bliźniaczkami miejscownik bliźniaczce bliźniaczkach wołacz bliźniaczko bliźniaczki - przykłady:
- (1.1) Magda i Asia są bliźniaczkami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bliźniak mzw/mos, bliźniak
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: bliźniak
- arabski: (1.1) توأمة ż
- duński: (1.1) tvillingesøster / tvillingsøster w
- hiszpański: (1.1) gemela ż, melliza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.