bledziutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [blɛˈʥ̑utʲci], AS: [bleʒ́utʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: blady
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bledziutki bledziutka bledziutkie bledziutcy bledziutkie dopełniacz bledziutkiego bledziutkiej bledziutkiego bledziutkich celownik bledziutkiemu bledziutkiej bledziutkiemu bledziutkim biernik bledziutkiego bledziutki bledziutką bledziutkie bledziutkich bledziutkie narzędnik bledziutkim bledziutką bledziutkim bledziutkimi miejscownik bledziutkim bledziutkiej bledziutkim bledziutkich wołacz bledziutki bledziutka bledziutkie bledziutcy bledziutkie - przykłady:
- (1.1) Aż wreszcie siedziała przed Tkaczem dokładnie taka jak w rzeczywistości: bledziutka, wielkooka, szczupła aż do przesady[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bladziutki
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bladość ż, bladawość ż, blednica ż, bladaczka ż, blednięcie n, zblednięcie n, poblednięcie n
- czas. blednąć ndk., zblednąć dk., poblednąć dk.
- przym. blady, bladawy, bladziutki
- przysł. blado, bladawo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) бледненький
- ukraiński: (1.1) бліденький
- źródła:
- ↑ Ewa Białołęcka, Naznaczeni błękitem Kamień na szczycie Kroniki Drugiego Kręgu Księga I cz 2, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.