blanszowanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) kulin. krótkotrwałe obgotowywanie warzyw lub owoców, a następnie poddanie ich schłodzeniu; zob. też blanszowanie w Wikipedii
- (1.2) przest. kosmet. nakładanie na skórę blanszu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik blanszowanie dopełniacz blanszowania celownik blanszowaniu biernik blanszowanie narzędnik blanszowaniem miejscownik blanszowaniu wołacz blanszowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) blanżerowanie[1]
- (1.2) pudrowanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. blanszować ndk.
- rzecz. blanszerowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od blanszować < franc. blanchir[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) blanching
- czeski: (1.1) blanšírování n
- duński: (1.1) blanchering w
- włoski: (1.1) sbollentamento m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.