blaesus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) sepleniący[1]
- odmiana:
- (1.1) blaes|us, ~a, ~um; nie stopniuje się (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik blaesus blaesa blaesum blaesī blaesae blaesa dopełniacz blaesī blaesae blaesī blaesōrum blaesārum blaesōrum celownik blaesō blaesae blaesō blaesīs biernik blaesum blaesam blaesum blaesōs blaesās blaesa ablatyw blaesō blaesā blaesō blaesīs wołacz blaese blaesa blaesum blaesī blaesae blaesa - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. blaese
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. βλαισός (blaisós); źródłosłów dla wł. bleso, łac. Blasius
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 74.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.