bizarro (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [bi.ˈθa.ro]
- IPA: [bi.ˈsa.ro] (dialekty z utożsamieniem s-z)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odważny, dzielny, chrobry
- (1.2) wspaniały, zgrabny, pełen wdzięku
- odmiana:
- (1) lp bizarro m, bizarra ż; lm bizarros m, bizarras ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) valiente
- (1.2) airoso, lucido
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. bizarrear
- przysł. bizarramente
- rzecz. bizarría ż, bizarrón m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. bizzarro → porywczy, gniewliwy
- uwagi:
- należy przestrzegać przed stosowaniem kalki z franc. lub ang. bizarre (dziwaczny, ekstrawagancki), która w języku hiszpańskim ma swoje odpowiedniki w wyrazach raro, extravagante[1]
- źródła:
- ↑
Hasło „bizarro” w: Real Academia Española: Diccionario panhispánico de dudas, 2005.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.