biurowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bʲjuˈrɔvɨ], AS: [bʹi ̯urovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z biurem, dotyczący biura
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik biurowy biurowa biurowe biurowi biurowe dopełniacz biurowego biurowej biurowego biurowych celownik biurowemu biurowej biurowemu biurowym biernik biurowego biurowy biurową biurowe biurowych biurowe narzędnik biurowym biurową biurowym biurowymi miejscownik biurowym biurowej biurowym biurowych wołacz biurowy biurowa biurowe biurowi biurowe - przykłady:
- (1.1) Spaliło się pomieszczenie biurowe, w którym znajdował się sprzęt komputerowy[1].
- (1.1) Równolegle do zmian w strukturze organizacyjnej MSZ następowało doskonalenie systemu biurowego[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. biuralistka ż, biuralista mos, biureczko n, biuro, biurowość, biurko, biurotyka, biurowiec
- przym. biurowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) канторскі
- jidysz: (1.1) ווײַס־קאָלנערדיק (wajs-kolnerdik)
- rosyjski: (1.1) конторский
- ukraiński: (1.1) конторський
- źródła:
- ↑ BZ, Tygodnik Podhalański, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Michowicz Waldemar, Historia dyplomacji polskiej, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.