biurokracja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja], AS: [bʹi ̯urokracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów
- (1.2) polit. system zarządzania, w którym decydującą rolę odgrywa administracyjny aparat urzędniczy; zob. też biurokracja w Wikipedii
- (1.3) urz. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych, gospodarczych, społecznych
- odmiana:
- (1.1-3) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik biurokracja dopełniacz biurokracji celownik biurokracji biernik biurokrację narzędnik biurokracją miejscownik biurokracji wołacz biurokracjo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) biurokratyzm, formalizm
- (1.3) administracja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. biurokratyzm m, biurokrata m, biurokratka ż, biurokratyczność ż, biurokratyzowanie n
- czas. biurokratyzować, biurokratycznieć
- przym. biurokratyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. bureaucratie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bureaucracy
- baskijski: (1.1) burokrazia; (1.2) burokrazia
- białoruski: (1.1) бюракратызм m, канцыляршчына ż, канцелярщина ż; (1.2) бюракратызм m, бюракратыя ż; (1.3) бюракратыя ż, чыноўнікі lm
- duński: (1.1) bureaukrati n; (1.3) bureaukrati n
- esperanto: (1.1) burokratio; (1.2) burokratismo; (1.3) burokrataro
- hiszpański: (1.1) burocracia ż
- nowogrecki: (1.1) γραφειοκρατία ż
- rosyjski: (1.1) бюрократия ż, бюрократизм m; (1.2) бюрократия ż, бюрократизм m
- ukraiński: (1.1) бюрократизм m; (1.2) бюрократія ż; (1.3) бюрократія ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.