bigel (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gw. (Górny Śląsk) wieszak[1]
(1.2) gw. (Górny Śląsk) przen. potańcówka, zabawa[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) (gw.) Na biglu wisi mantel. → Na wieszaku wisi płaszcz.
(1.2) (gw.) Aga zrychtowała srogi bigel na Halymbie. → Agnieszka zorganizowała sporą potańcówkę w Halembie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Bügel[1]
(1.2) niem. bügeln[2]
uwagi:
inna pisownia: bigiel
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieszak
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: potańcówka, zabawa
źródła:
  1. 1 2 Hasło „bigel II” w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, Wydawnictwo KOS, Katowice 2008, ISBN 978-83-60528-54-9, s. 38.
  2. 1 2 Hasło „bigel I” w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, Wydawnictwo KOS, Katowice 2008, ISBN 978-83-60528-54-9, s. 38.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.