bieługa (język polski)
.jpg.webp)
bieługa (1.1)
- wymowa:
- IPA: [bʲjɛˈwuɡa], AS: [bʹi ̯eu̯uga], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) icht. Huso huso[1], duża ryba drapieżna; zob. też bieługa w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bieługa bieługi dopełniacz bieługi bieług celownik biełudze bieługom biernik bieługę bieługi narzędnik bieługą bieługami miejscownik biełudze bieługach wołacz bieługo bieługi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wyz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. белуга[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) бялуга ż
- bułgarski: (1.1) моруна ż
- esperanto: (1.1) huzo
- rosyjski: (1.1) белуга ż
- ukraiński: (1.1) білуга ż
- węgierski: (1.1) viza
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.