bialuteńki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbʲjaluˈtɛ̃ɲci], AS: [bʹi ̯alutẽńḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pot. zdrobn. od: biały
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bialuteńki bialuteńka bialuteńkie bialuteńcy bialuteńkie dopełniacz bialuteńkiego bialuteńkiej bialuteńkiego bialuteńkich celownik bialuteńkiemu bialuteńkiej bialuteńkiemu bialuteńkim biernik bialuteńkiego bialuteńki bialuteńką bialuteńkie bialuteńkich bialuteńkie narzędnik bialuteńkim bialuteńką bialuteńkim bialuteńkimi miejscownik bialuteńkim bialuteńkiej bialuteńkim bialuteńkich wołacz bialuteńki bialuteńka bialuteńkie bialuteńcy bialuteńkie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. biały
- rzecz. biały mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) бялюсенькі
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.