biało- (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na biały odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości
(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia
(1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na biały kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia
odmiana:
(1.1-4) nieodm.
przykłady:
(1.1) białobrązowy • białoszary • białozielony
(1.2) biało-czarny • biało-czerwony • biało-niebieski • biało-szary
(1.3) białobrody • białogrzywy • białoogonowy • białoskóry • białowłosy
(1.4) białobrzuszek • białogłowa • białogwardzista
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. biel ż
przysł. biało
przym. białawy
czas. bielić
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. biały
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.