bezwietrzny (język polski)

wymowa:

IPA: [bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ], AS: [bezvʹi ̯eṭšny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• i → j  ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się brakiem wiatru

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	bezwietrzny		bezwietrzna	bezwietrzne	bezwietrzni	bezwietrzne
dopełniacz	bezwietrznego		bezwietrznej	bezwietrznego	bezwietrznych
celownik	bezwietrznemu		bezwietrznej	bezwietrznemu	bezwietrznym
biernik	bezwietrznego	bezwietrzny	bezwietrzną	bezwietrzne	bezwietrznych	bezwietrzne
narzędnik	bezwietrznym		bezwietrzną	bezwietrznym	bezwietrznymi
miejscownik	bezwietrznym		bezwietrznej	bezwietrznym	bezwietrznych
wołacz	bezwietrzny		bezwietrzna	bezwietrzne	bezwietrzni	bezwietrzne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Jeżeli pogoda będzie bezwietrzna, odbędą się pokazy lotów motolotniami^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) bezwietrzny dzień • bezwietrzna pogoda

synonimy:

antonimy:

(1.1) wietrzny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wiatr mrz, bezwietrzność ż

przysł. bezwietrznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) windless
• białoruski: (1.1) бязветраны
• bułgarski: (1.1) безветрен
• kazachski: (1.1) желсіз
• litewski: (1.1) bevėjis
• niemiecki: (1.1) windstill
• rosyjski: (1.1) безветренный
• sanskryt: (1.1) अवात
• słowacki: (1.1) bezveterný

źródła: